خبرگزاري فارس: عضو انجمن گوش، گلو و بيني گفت: يكي از عوامل ايجاد بوي بد دهان صبحگاهي، توقف حركت گونه، زبان و لبها و نيز كاهش جريان بزاق در طي شب است كه به همين دليل مسواك زدن قبل از خواب در كاهش بوي دهان صبحگاهي تاثير زيادي دارد.
ابراهيم رزمپا در گفتوگو با خبرنگار اجتماعي فارس اظهار داشت: بوي بد دهان يك علامت شناختهشده با سابقه تاريخي قديمي است كه ميتواند دليل عمومي يا موضعي داشته باشد و مشخص شده كه تقريبا 85 درصد بوي دهان ناشي از عوامل موضعي است. لذا از اين جهت اهميت روشهاي بهداشتي مثل مسواكزدن دندانها و زبان محرز شده است.
وي با بيان اينكه بوي بد دهان به تنهايي يك بيماري نيست بلكه علامت بيماريهاي مختلف است افزود: وجود بوي بد دهان معمولاً در اكثر مواقع ناشي از عوامل بيماريزاست و نشاندهنده وجود يك بيماري است كه بايد شناسايي و تصحيح شود. بيشتر افراد احساس نگراني درباره بوي بد دهان خود دارند و اين نگراني گاهي به آنجا ميرسد كه فرد از تماس با ديگران پرهيز ميكنند، هنگام صحبت كردن دست خود را جلوي دهان ميگيرند و بطور مرتب از آدامس يا از انواع دهان شويهها استفاده ميكنند.
رزمپا تصريح كرد: چون گيرندههاي بويايي خيلي سريع خسته ميشوند و اين گيرندهها حدود يك ثانيه پس از تحريك به ميزان 50 درصد با محيط سازگاري مييابند و سپس با سرعت كمتري به سازگاري خود ادامه ميدهند، از دريافت بوها عاجز ميشوند. لذا به همين دليل فرد مبتلا به بوي بد دهان خيلي سريع به آن عادت خواهد كرد، بنابراين شخص نميتواند بوي بد دهان خويش را تشخيص دهد.
وي ادامه داد: مطالعات بر روي بزاق انكوباتشده و هواي تنفسي گرفتهشده از دهان افراد مورد مطالعه وجود سه تركيب گوگرددار متيل مركاپتان، سولفيد هيدروژن و دي متيل سولفيد را مسئول بيش از 90 درصد بوي بد دهان ميداند كه در اين بين نقش دو تركيب اول بيشتر است
اين متخصص گوش، گلو و بيني گفت: بوي بد دهان به وسيله وضعيتهاي موضعي مثل بهداشت ضعيف دهان و عفونت لثه (ژنژيويت) مزمن بوجود ميآيد. مخصوصاً در ژنژيويت مزمن اگر همراه با خونريزي از لثهها باشد موجب بوي زننده و تنفرآور بخصوص هنگام صبح ميشود و در تنفس دهاني (مثلاً در وجود لوزههاي بزرگ) بدبويي دهان در نتيجه ممانعت از شستهشدن طبيعي مخاط و دندانها توسط بزاق است.
وي افزود: زبان شياردار، زبان مودار و زبان باردار چون به تجمع و نگهداري مواد غذايي كمك ميكند در ايجاد بوي بد دهان دخالت دارند. بيماريهاي سينوس نظير سينوزيت مزمن و فيستول سينوس دهاني و بيماريهاي بيني، سيفيليس و رينيت چركي همراه با ترشح و بيماريهاي حلق نيز از علل بوي بد دهان هستند.
رزمپا اضافه كرد: از عوامل مهم غيربيماريزايي كه موجب اين عارضه ميشود ميتوان به سيگاركشيدن اشاره كرد كه نه تنها به خاطر بوي خود سيگار و توتون، بلكه به سبب ايجاد زبان مودار و كاهش جريان بزاق به بدبويي دهان كمك ميكند. همچنين ميتوان بوي دهان صبحگاهي ناشي از توقف حركت گونه، زبان و لبها و نيز بر اثر كاهش جريان بزاق در طي شب اشاره كرد. به همين دليل مسواك زدن قبل از خواب در كاهش بوي دهان صبحگاهي تاثير زيادي دارد. پروتزهاي ثابت و متحرك دندانپزشكي نيز درصورتيكه بهداشت دهان رعايت نشود سبب بدبويي دهان ميشوند.
وي يادآور شد: در مورد نقش تغذيه در ايجاد بوي بد دهان بايد گفت كه دهان ما بوي آن چيزي را كه ميخوريم ميدهد. به همين دليل آنهايي كه برنامه غذايي با فرآوردههاي گوشتي دارند، دهانشان بوهاي مختلف زيادي نسبت به گياهخواران ميدهد. همچنين مشخص شده است كه مصرف رژيم پرچربي منجر به ايجاد اسيدوز ميشود و در هواي تنفسي بويي شبيه به آنچه در كماي ديابتي وجود دارد، بوجود ميآيد. بطور كلي غذاهايي كه پروتئين زياد و مواد قندي كمي دارند به علت ايجاد مواد سولفوردار باعث بدبوشدن دهان ميشود.
رزمپا درباره درمان اين بيماري خاطرنشان كرد: چون اغلب بوهاي بد دهان به علت عوامل موضعي است، بنابراين حذف اين عوامل و اصلاح ناهنجاريهاي موجود در دهان اولين قدم درمان است. لذا رعايت بهداشت دهان شامل مسواك زدن دندانها، لثه، زبان و استفاده از نخ دندان در كاهش بوي بد دهان با منشا دهاني بسيار موثر است. مسواك زدن دندانها و زبان تركيبات سولفوردار را براي مدت يك ساعت به ميزان 70 تا 85 درصد كاهش ميدهد.
وي افزود: به منظور كاهش بوي دهان بايد از سيگار كشيدن، نوشيدن نوشابههاي بودار، خوردن غذاهاي با ادويه زياد، غذاهاي گوشتي زياد، غذاهاي معطر شده با پياز و سير، افراط در مصرف مواد چربيدار مخصوصا كره و روغنهاي مختلف جلوگيري كرد. در حالي كه خوردن ميوههاي تازه و سبزيجات و بطور كلي رژيم غذايي غني از فيبر ارجحيت دارد. همين طور نوشيدن آب زياد در كاهش بوي بد دهان تاثير بسزايي دارد.
انتهاي پيام/ر