به بهانه شگفتي ستاد آقاي موسوي از نتيجه انتخابات

سندرم توهم پيروزي قبل از رأي‌گيري

خبرگزاري فارس: در اين دوره انتخابات رياست جمهوري، در طول روزهاي منتهي به پنجشنبه21 خردادماه پيامكهايي يا اين مضامين براي تلفنهاي همراه بسياري از هموطنان ارسال مي شد: بر اساس آخرين نظرسنجي ها، ميرحسين در مرحله اول با 30 ميليون راي پيروز است. به همه اطلاع رساني كنيد.

در اين دوره انتخابات رياست جمهوري، در طول روزهاي منتهي به پنجشنبه21 خردادماه پيامكهايي يا اين مضامين براي تلفنهاي همراه بسياري از هموطنان ارسال مي شد:
الله اكبر؛ روساي ستاد هاي احمدي نژاد به ستادهاي موسوي پيوستند. به همه اطلاع رساني كنيد. بر اساس آخرين نظرسنجي ها، ميرحسين در مرحله اول با 30 ميليون راي پيروز است. به همه اطلاع رساني كنيد.
درپي گزارش نظرسنجي وزارت اطلاعات به مقام معظم رهبري، دستور تشكيل تيم حفاظت رياست جمهوري براي ميرحسين صادر شد. به همه مژده دهيد. شنبه 23خرداد جشن پيروزي ميرحسين در آزادي. به همه اطلاع رساني كنيد.

شگفتي ستاد انتخاباتي و نزديكان آقاي موسوي از نتيجه آراي 22 خرداد خاطره انتخابات هشتمين دوره رياست جمهوري را برايم زنده كرد. جايي كه آقاي توكلي با شعار "دولت پاك براي ملت پاك " به همراه 8 نامزد ديگر، رقيب رئيس جمهور وقت (آقاي خاتمي) بودند.

در آن سال من به عنوان مسئول بخش خبر ستاد آقاي توكلي، حدود يكماه تمام، آفتاب نزده به ستاد ايشان مي‌رفتم و تا شب كار مي كردم. بودجه ستاد ما آنقدر كم بود كه نمي توانستيم يك خبرنگار خاص ستاد به همراه آقاي توكلي در سفرهاي تبليغاتي اش بفرستيم. حتي مسئول ستاد ما در يكي از استانها نقل مي كرد بچه هاي ستاد آنجا موقع شام و نهار مي رفتند ستاد آقاي جاسبي (يكي از 10 نامزد رياست جمهوري آن دوره) و براي كار برمي گشتند ستاد توكلي... بگذريم.

در آن دوره حق هر نامزد از امكان تبليغاتي سيما، يك مصاحبه 40 دقيقه اي و يك فيلم توليدي ستادش بود. آقاي توكلي در مصاحبه تلويزيوني اش، سياستهاي اقتصادي آقايان هاشمي و خاتمي را به شدت زير سوال برد و وعده داد با فساد، اشرافيگري مسئولان و رانتخواري آقازاده ها مبارزه كند و مسير حركت قوه مجريه را در جهت عدالت، عقلانيت و كارامدي بازگرداند.

پخش آن مصاحبه و بخصوص فيلم تاثيرگذار ستاد ما، خيلي زود آقاي توكلي را از ساير نامزدها متمايز و به رقيب اصلي آقاي خاتمي تبديل كرد. آقاي توكلي حتي آقاي خاتمي را به مناظره فراخواند اما ايشان به بهانه اينكه مناظره با توكلي حق 8 نامزد ديگر را ضايع مي كند، از مناظره طفره رفت ... الغرض:

ويژگي كاركردن در ستاد مركزي يك نامزد رياست جمهوري اين است كه آدم دايما با سمپاتهاي كانديدا مواجه مي شود، به ويژه اگر آن نامزد، معترض به وضع موجود و رقيب اصلي رئيس جمهور وقت هم باشد. افراد زيادي با هيجان و شوق براي كمك مي آيند. افراد زيادي از شهرهاي دور و نزديك تماس مي گيرند و مي خواهند ستاد بزنند. صدها نفر در روز مي آيند و پوستر و ديگر اقلام تبليغاتي مي خواهند. بعضي ها هم پول يا امكاناتي مثل كاغذ، وانت، چاپخانه و... دارند و مي خواهند در اختيار ستاد قرار دهند. ترجيع بند همه اين مراجعان هم تقريبا يك موضوع است:

"دست فلاني درد نكند. دمش گرم، خيلي شجاعانه از اين دولت فلان فلان شده در تلويزيون انتقاد كرد... در محل يا شهر يا اداره ما همه طرفدار شما هستند. همينطور پيش برويد پيروزيد و... "

خلاصه اينكه در ستاد نامزد معترض، خيلي سريع جوي سنگين ايجاد مي شود و مسئولان و ستاد و كانديدايشان را به پيروزي اميدوار و حتي مطمئن مي كند. من حداقل يكبار اين جو را حس كرده ام و اجازه مي خواهم اسم آن را " سندرم توهم پيروزي قبل از راي گيري " بنامم.

يادم است جمعه شب 18 خرداد 80 (روز راي گيري آن دوره)، در طبقه دوم ستاد مركزي با عده اي نشسته بوديم. هرچند دقيقه يكبار، از طبقه بالا كه بخش شهرستانهاي ستاد بود، صداي دسته‌جمعي هورا بلند مي شد. مثل حالتي كه عده اي دسته‌جمعي بازي تيم ملي ايران را از تلويزيون تماشا مي كنند و ايران گل مي زند. جريان اين بود كه از نقاط مختلف كشور تماس مي گرفتند و مي گفتند فلان صندوق شمارش شد، توكلي فلان قدر از خاتمي پيش است! ما هم تحت تاثير "سندرم توهم پيروزي قبل از راي گيري "، لحظه لحظه از پيروزي مطمئن تر مي شديم تا اينكه آخرين ساعات جمعه شب، وزارت كشور نتايج اوليه انتخابات را اعلام كرد. نتايجي كه كاملا خلاف انتظارمان و برايمان شوك بزرگي بود.

ساعت 6 صبح شنبه 19 خرداد 1380 جلسه مسئولان ستاد به رياست قائم مقام ستاد (آقاي منوچهر متكي) با دستور نحوه برخورد ما با آمار -از نظرما- شگفت انگيزي كه وزارت كشور اعلام مي كرد، تشكيل شد. خود آقاي توكلي براي آخرين روز تبليغات به مشهد رفته و همانجا مانده بود. رئيس ستاد ما هم از ديروز در ستاد انتخابات كشور مستقر بود تا بر روند انتخابات نظارت كند. دائم با ايشان در تماس بوديم. تخلف دندانگيري كه اختلاف فاحش نتيجه انتخابات با انتظار ما را توجيه كند، نداشت.

در آن جلسه اولين نفر با نااميدي گفت: تقلب محرز است. ديگري گفت اينها دارند مدل چكسلواكي را پياده مي كنند (ظاهرا اندكي قبل، رئيس جمهور وقت چكسلواكي به روش خاصي در دور دومش تقلب كرده بود) ديگري گفت توكلي به رهبري نامه بنويسد آن يكي گفت همه برويم وزارت كشور تحصن كنيم...

خلاصه هركس نظري داد و بيشتر نظرات ناشي از همان " سندرم توهم پيروزي قبل از راي گيري " بود. همه بر اساس شواهد و علايمي كه طي يك ماه با آنها خو گرفته بوديم، پيروزي توكلي را قبل از راي گيري قطعي مي دانستيم و نتيجه اي غير از آنرا تخلف و تقلب و دستكاري دولت در آرا به نفع رئيس جمهور وقت تلقي مي كرديم.

يادم نمي آيد چه كسي اين نظر را داد، اما پس از بحث، بر احساس مان غلبه و ديدگاه هايمان را تعديل كرديم و نهايتا همين نظر جمع‌بندي شد: آقايان، خودمان را گول نزنيم، در اين دوره بجز نامزد ما و رئيس جمهور كنوني، 8 نامزد ديگر هم براي مردم حرف زدند، گوشها پر از وعده هاي رنگارنگ شد و در نتيجه مردم در هياهوي ايجاد شده به وعده نامزد ما اعتماد نكردند و ترجيح دادند همين رئيس جمهور فعلي 4 سال ديگر هم به كارش ادامه دهد. ناظران ما در سر صندوقها و شوراي نگهبان و وزارت كشور هم كه تخلف بزرگي نيافتند كه اختلاف فاحش آراي ما با آقاي خاتمي را توجيه كند، پس به نتيجه اعلام شده تمكين كنيم.

پس از مشورتي كوتاه با آقاي توكلي متن بيانيه را آماده كرديم و در آن ضمن تشكر از مردم و راي دهنده ها، با وجودي كه از آقاي خاتمي دلخور بوديم (به دليل اينكه جلوي بداخلاقي انتخاباتي برخي نزديكانش را نگرفته بود)، به ايشان تبريك گفتيم و برايش در چهار سال آينده آرزوي موفقيت كرديم.


* * *

در اين دوره انتخابات رياست جمهوري، در طول روزهاي منتهي به پنجشنبه21 خردادماه و تا قبل از قطع شبكه پيامك كشور، پيامكهايي يا اين مضامين براي تلفنهاي همراه بسياري از هموطنان ارسال مي شد:

* الله اكبر؛ روساي ستاد هاي احمدي نژاد به ستادهاي موسوي پيوستند. به همه اطلاع رساني كنيد.

* بر اساس آخرين نظرسنجي ها، ميرحسين در مرحله اول با 30 ميليون راي پيروز است. به همه اطلاع رساني كنيد.

* درپي گزارش نظرسنجي وزارت اطلاعات به مقام معظم رهبري، دستور تشكيل تيم حفاظت رياست جمهوري براي ميرحسين صادر شد. به همه مژده دهيد.

* شنبه 23خرداد جشن پيروزي ميرحسين در آزادي. به همه اطلاع رساني كنيد.

به عنوان كسي كه در متن ستاد نامزد معترض به رئيس جمهور حاكم كار كرده ام، مي توانم احساس مسئولان ستاد آقاي موسوي را از شوك نتيجه انتخابات درك كنم. اين شوك بايد خيلي خيلي قوي بوده باشد چرا كه اين دوره برخلاف دوره هشتم، دوره تبليغات بجاي 7 روز، 21 روز بود و صدا و سيما وقت بسيار بيشتري در اختيار نامزدها قرار داد و تعداد رقباي رئيس جمهور حاكم بجاي 9 نفر سال 80 ، فقط 3 نفر بود، جو جامعه هم حداقل در تهران بطور چشمگيري به نفع آقاي موسوي بود.

مي توان حدس زد كه مسئولان ستاد آقاي موسوي بر اثر تماس ممتد، مستقيم و طولاني با اين جو سمپاتها كه آن ستاد را فراگرفته بود، پيش از 22 خرداد، خود را پيروز قطعي انتخابات بدانند و نتوانند به سرعت، از شوك نتيجه اعلام شده خارج شوند و آنرا را هضم كنند. اين قابل درك است. اما اين قابل درك نيست كه آقاي موسوي براي اعتراض قانوني به نتيجه اعلام شده و استفاده از حق خود براي درخواست بازشماري آرا يا دريافت و بررسي فهرست نتيجه تك تك صندوقها، به روشهاي غير قانوني و خطرناك براي امنيت ملي و امنيت شهروندان متوسل شده است؟

آقاي موسوي در پايان راي گيري مي فرمايند: بر اساس شواهد و قرائن پيروزي شان حتمي است. اما با معلوم شدن نتيجه واقعي، وقتي اين نتيجه را مخدوش و متقلبانه مي دانند، با وجود داشتن ناظر در همه شعب اخذ راي و فرمانداري ها و استانداري ها و ستاد انتخابات كشور، چرا مدرك و مستندي بر تقلب ارائه نمي دهند و دليل تقلب را صرفا بر اساس شواهد و احساس خود بيان مي كنند؟! آيا اين نتيجه گيري ايشان ناشي از جو احاطه شده در ستاد ايشان طي 20 روز اخير و به عبارتي ناشي از "سندرم توهم پيروزي قبل از راي گيري "نيست؟ جوي كه ستاد و هواداران ايشان را آنقدر به پيروزي مطمئن كرده بود كه پيامكهاي فوق را به موبايل شهروندان مي فرستاد؟

نويسنده: سيدامير سياح

منبع: سايت الف
انتهاي پيام/